این سال هم تموم شد. الآنم چند دقیقهای بیشتر وقت ندارم تا بنویسم. دوباره همین توفیق اجباری که خودم خواستم تو زندگیم باشه و الآن میترسم از دستش بدم ولی ته دلم میخوام که تمومش کنم. از حال الآنم اگر بپرسی، کنسرت یانی مصر رو گذاشتم و سیگار به دست و نوش

یکم مونده بود که سیصد روز بشه که سیگار نکشیدم. فکر میکنم که لبه پرتگاه نابودی بودم که بالاخره شروع کردم به بهبود. حتی اگه این راه برای کاهش مصرف الکل از بازگشت به سیگار بگذره. حالا دارم الکل رو کنترل میکنم و کارای عقب موندهم رو طی دو هفته مرخصی که